Author Archives: karen

Heimur móður hins veika barns

Jæja þá er 4 eða 5 dagurinn í veikindunum hans Daníels runninn upp og ég er orðin ansi þreytt en Daníel hressist við af og til og þá er það eins óg vítamínsprauta fyrir mig. Ég ætla að skrifa þennan pistil í punktaformi þar sem ég ræð varla við að hugsa heila hugsun til enda hvað þá að skrifa texta og tengja hann.

Daníel er gólandi og grenjandi til skiptis. Ég verð á köflum hálf ónæm fyrir látunum.
Skítastuðullinn hefur náð nýjum hæðum hérna á heimilinu þar sem að ég er ein allann daginn. Spurning um að hringja í “Allt í drasli mínus Heiðar krípí gæ”
Ég er farin að múta Daníel með því að láta hann fá eitthvað sem hann má ekki fá til þess að fá stundarfrið til að svelgjast ekki á matnum.
Óhreinatausfjallið inní þvottahúsi er farið að gefa mér illt auga. Hef ákveðið að sniðganga þvottahúsið.
Hef varla farið út úr húsi í marga daga, farin að vera hrædd um að sólarljósið breyti mér í stein.
Verð að hætta að tala við sjálfa mig.

Vonandi fer Daníel að batna bráðlega og ég næ að halda geðheilsunni. Mér verður oft hugsað til einstæðra mæðra og foreldra sem eiga fjölbura og langveik börn. Maður ætti bara að prísa sig sæla.

Veikindi

Daníel er veikur 🙁 . Hann er búinn að vera með hita í tvo daga og er ekkert að skána sýnist mér sama hvað hann fær mikið af hitalækkandi. Þetta byrjaði á mánudagseftirmiðdaginn að við fundum að hann var heitur en spáðum ekkert meira í því þar sem að hann var mjög hress. Svo mældum við hann fyrir svefninn og hann var með 38,8 þannig að hann fékk stíl og svo að sofa. Það var ekki mikið sofið og um nóttina var hann kominn með 39,8 hita. Við auðvitað sem “first time parents” gripum í símann og hringdum í læknavaktina! Konan sem svaraði skildi mig alveg og róaði mig. Sagði að þetta væri bara pest sem hann hafði sennilega fengið hjá dagmömmunni sem hann var að byrja hjá.

Svo vaknaði hann daginn eftir hitalaust en eftir hádegi byrjuðu veikindin aftur og svo hefur hann verið að kasta pínu upp með. Annað sem fylgir er að hann er frekar lystarlaus og maður þarf að hafa fyrir því að láta hann borða og hann er ekkert spenntur fyrir að fá að drekka hjá mér sem mér finnst nú pínu leiðinlegt.

Mér finnst verst hvað hann missir mikið úr hjá dagmömmunni þar sem að aðlögunin gekk svo vel en við verðum örugglega ekki langt frá byrjunarreit þegar hann loksins mætir aftur úr veikindafríinu.

Vonandi fer Daníel að hressast sem fyrst, manni finnst maður vera svo vanmátta að horfa uppá hann svona veikann og geta ekkert gert í því og ekki bætir úr að Einar er að vinna langt fram á kvöld alla þessa viku.

Byrjaður hjá dagmömmu

Við Daníel byrjuðum á mánudaginn hjá Ingu dagmömmu. Við byrjuðum bara rólega og erum bara búin að vera ca. 2 tíma á dag og ég hef skroppið aðeins frá til að leyfa þeim að vera einum. Í dag fór ég svo frá í tæpa 2 tíma og Daníel var bara alsæll allann tímann, ég er greinilega ekki eins ómissandi eins og ég vil halda! Þannig að á morgun er planið að fara hálf 9 og vera fram á hádegi. Svo vonandi verðu hann farinn að geta verið allann daginn í næstu viku kannski og þá ætla ég að fara í atvinnuleit.

Annars vorum við Sandra í dag að láta okkur dreyma um að geta farið út í göngutúr með vagninnn en það er ekki glæta meðan að snjóruðningstækni Reykjavíkurborgar er ekki betri en þetta. Hérna kemur dæmi: maður sér vel rudda gangsétt og fylgir henni en síðan af einhverjum ástæðum hefur snjóruðningsmaðurinn ákveðið að hætta að skafa snjóinn 3-4 metra og byrja svo aftur. Annað dæmi er að þegar komið er að götu eða gatnamótum þá er búið að ryðja snjónum af götunni uppá gangstéttina þannig að maður þarf að klífa yfir skaflana til að komast yfir. Getur einhver ímyndað sér hvernig það er að reyna að reyna að komast leiðar sinnar með barnavagn í þessari færð eða hvað þá með gamla fólkið??? Sem betur fer var Sandra með mér og saman HÉLDUM VIÐ Á VAGNINUM yfir verstu kaflana. Fáránlegt, verð fegin þegar snjórinn verður farinn.

Það eru endalausar framfarir hjá Daníel. Hann er farinn að sitja í lengri tíma að leika sér óstuddur og hann getur staðið með ef hann nær taki á einhverju. Svo er Daníel byrjaður að borða brauð með smjöri og kæfu í litlum bitum og fisk með kartöflum og gulrótum og ofan á er hann byrjaður að borða kjúkling og lamb. Næsta skref í matarmálunum er að prófa þorsk og brún hrísgrjón.

Aukavigtun

Fór með Daníel í aukavigtun í gær á heilsugæslustöðinn og hann er orðinn rúm 7,7 kg og 70 cm. Þetta er meiriháttarstökk hjá litla gaurnum eða 550 gr á rúmum 3 vikum! Daníel var auvðitað samur við sig, pissaði yfir allt borðið þar sem var verið að lengdarmæla hann en rétt missti af mér og hjúkrunarfræðingnum!

Stofufangelsi

Daníel í leikgrindinni Daníel er búinn að sýna það og sanna að það þarf ekki að kunna að skríða til að komast frá A til B. Ég er orðin frekar þreytt á því að eltast við litla gaurinn út um alla stofu og sjá hann vera að reka sig í allt sem verður á vegi hans þannig að við ákváðum að taka fram leikgrindina sem er búin að vera að bíða þolinmóð útí geymslu. Daníel var nú ekkert rosalega ánægður með litla litríka fangelsið sitt í fyrstu en er núna tvímælalaust búinn að uppgötva kostina við að leikföngin sleppi aldrei frá honum. Ég er rosalega ánægð með þetta þar sem að ég slepp við að vera alltaf að hlaupa til og svo er þetta rosalega flott leikgrind sem litlu frændur mínir áttu.

Nú er Daníel búinn að komast uppá lagið með að sitja eða svo gott sem. Hann er nú frekar valtur ennþá greyið en hann er þó að reyna og er hættur að spenna sig svona svakalega. Það kemur þó oft fyrir að hann reyni að lokum að spenna sig því það er fátt eins skemmtilegt og að standa í lappirnar enda er hann orðinn nokkuð stöðugur.

Tennurnar halda áfram að spretta og þessar tvær vinkonur sem eru komnar í neðri góminn eru rúmlega hálfnaðar á leiðinni upp. En það er eins og hún Steina vinkona mín sagði að nú styttist í að Daníel færi að bíta mig í brjóstið og það stóðst. Hann tók fyrst uppá þessu í gær og síðan þá er hann búinn að bíta mig fjórum sinnum!!! Þetta er svakalega sárt!!! Ég auðvitað rykkist til og kveina og þá verður aumingja Daníel hræddur og fer að gráta og er síðan nánast ófáanlegur til að halda áfram að drekka. Ég fæ smá samviskubit af því að hræða hann svona og ég verð að finna betri leið til að stöðva þetta af því að svona getur þetta ekki gengið. Þetta er strax komið á það stig að mig er farið að kvíða fyrir því að gefa honum og er alltaf tilbúin að kippa mér frá. Vonandi finnum við lausn á þessu EINS FLJÓTT OG MÖGULEGT ER! Annars erum við bara að undirbúa okkur svona smám saman undir að fara til dagmömmunnar og erum að breyta svefnrútínunni eina ferðina enn (ég þoli ekki að breyta rútínum). Ég er líka að prófa að gefa Daníel smá smakk af brauði bleyttu í mjólk en hann er ekki alveg til í þetta og kúgast. Það þýðir ekkert annað en að halda áfram að reyna af því að hann þarf að fara að venjast fleiri hlutum en silkimjúku mauki.

Jæja, tími til kominn að fara að sofa þar sem við erum ennþá mjög árrisul hérna á þessu heimili þökk sé Daníel en það fer brátt að breytast þar sem við erum búin að ákveða að reyna að vera búin að hætta morgungjöfunum áður en ég byrja að vinna. Góða nótt.

Dagmamma og bílstóll

Fékk þvílíkt sjokk í fyrradag þegar ein dagmamma hringdi, sem ég hafði haft samband við fyrir nokkrum mánuðum, og tilkynnti mér að það væri að losna pláss hjá henni núna um miðjan janúar! Ég sem var búin að plana að vera heima allavegan út febrúar 🙁 . Fyrst ætlðum við bara að segja nei en svo hugsuðum við okkur um og það er svo erfitt að fá pláss hjá dagmömmum nú til dags að við ákváðum að kíkja allavegana. Svo fórum við í gær og það tók á móti okkur þessi indæla eldri kona, hún Ingibjörg. Þetta var allt mjög snyrtilegt og Ingibjörg er mjög ákveðin og vill hafa reglu á hlutunum. Okkur leist bara mjög vel á þetta og Daníel fékk að sitja í kjöltunni á henni allann tímann meðan að við vorum að spjalla og líkaði bara mjög vel. Þannig að við erum búin að ákveða að Daníel byrjar í Dagvistun í nokkra tíma á dag um miðjan janúar til að venjast þessu (og ég líka) og svo verður hann allann daginn frá og með febrúar og þá byrja ég að vinna ef ég verð komin með vinnu þá 🙂 . Þetta er þvílík breyting að ég má vart hugsa til þess að sjá ekki Daníel í svona langann tíma… það munar minnstu að ég sakni hans eftir nóttina!

Annað nýtt hjá okkur er að við erum búin að fjárfesta í nýjum barnabílstól þar sem hinn var löngu orðinn alltof lítill. Skil ekki hvernig þessi gamli stóll á að endast fyrir börn uppí 10 kg þar sem Daníel þurfti að sitja pínu fram með axlirnar þegar hann var vel klæddur! Allavegana þá er þessi nýji stóll frá Britax og hann er fyrir 9-18 kg en við erum að svindla smá enda er ég búin að ákveða að fara meira eftir eigin innsæi en þessum endalausu stöðlum. Þegar ég held að hann sé tilbúinn þá er hann tilbúinn. Við erum ekki búin að prófa stólinn ennþá en hann snýr í aksturstefnu þannig að það verður auðveldara að fylgjast með stráknum og ég er viss um að hann mun kunna að meta útsýnið.
Annars er allt gott að frétta og Daníel hringsnýst hérna á gólfinu fyrir framan mig í þessum endalausu tilraunum til að komast af stað. Hann er enn ekki farinn að sitja sjálfur en þó orðinn sáttari við að sitja bara almennt en nú er hann líka farinn að standa í lappirnar án þess að kikna!

Fyrstu jólin

Þá erum við loksins búin að jafna okkur eftir jólin og ekki seinna að vænna að skrifa hérna og segja ykkur frá þeim. Við eyddum aðfangadagskvöldinu hérna heima ásamt foreldrum okkar beggja og ömmu hans Einars. Daníel var ekki sá hressasti framan af, enda hafði hann sofið illa um daginn, en þegar líða tók að háttatíma þá fór hann að hressast og var hrókur alls fagnaðar. Það var rosalega mikið af pökkum undir litla trénu okkar í ár og meiri hlutinn af þeim var stílaður á Daníel þannig að við vorum langt fram á nótt að taka upp gjafir! Á jóladag fórum við síðan til Tomma og Önnu Maríu í Jólafrukost og seinna um kvöldið í matarboð hjá Hrefnu og Agli. Á annan í jólum fórum við síðan til Magneu langömmu í jólakaffi og vorum þá líka alveg búin á því enda ekkert smá strit að fara með strákinn svona út um allt.

Allt í allt þá voru þetta fínustu fyrstu jól hjá okkur þó svo að veðrið hefði auðvitað mátt vera betra (eins og alltaf). Það var tekið fullt af myndum yfir hátíðarnar og þær eru komnar inn undir “jól”.

Gleðileg jól!

Jóla Daníel Jæja, ég gat nú bara ekki byrjað að taka til og gera allt fínt fyrir kvöldið fyrr en ég væri búin að skrifa nokkur orð hérna. Nú eru hátíðarnar að ganga í garð og þetta eru fyrstu jólin sem við litla fjölskyldan höldum heima hjá okkur og bjóðum öllum hingað. Þetta eru auðvitað fyrstu jólin hans Daníel yfir höfuð en hann virðist lítið kippa sér upp við allt þetta umstang. Svo sá hann jólatréð með ljósunum í fyrsta skipti núna í morgun og hann er voðalega hrifinn af því. Þetta verður víst í síðasta skipti í langann tíma sem ég get fengið að nota dýru, fínu og rosalega brothættu jólakúlurnar mínar 😀

Við litla fjölskyldan óskum ykkur öllum gleðilegra jóla og farsæls komandi árs og þökkum fyrir að lesa og fylgjast með okkur á árinu.

Slysagildrur

Eftir því sem Daníel eldist og þroskast þá tekur maður betur eftir þeim hættum sem leynast í kringum hann. Hérna koma nokkur dæmi:

Það má alls ekki líta af honum á skiptiborðinu þó svo að það sé rammgirt þar sem ég hef horft uppá hann núna nýlega vera að snúa sér við á því án mikillar fyrirhafnar.
Um daginn lá Daníel á leikteppinu sínu í góðu stuði og ég fór inní eldhús að búa til graut handa honum. Svo heyri ég eitthvað skrjáf og ímynda mér að hann sé að þjösnast enn eina ferðina á eyranu á aumingja fílnum á teppinu. Svo er mér litið inn til hans og er að fara að biðja hann um að hlífa fílnum… þegar ég sé að hann er búinn að rúlla sér langt frá teppinu og að jólagjafahrúgu sem var á gólfinu og kominn með rauðann PLASTPOKA að leika sér!
Alls ekki vera með nein elhúsáhöld eins og gaffla og hnífa því þetta virðist vera mjög spennandi og strákurinn getur sko teygt sig lengra en maður heldur ef honum finnst það vera þess virði.
Sömuleiðis er ekki heldur er lengur óhætt að hafa nokkurn dúk á borðum og helst bara ekki diskamottur úr taui þar sem það er auðvelt að grípa í þær.

Svo er nú eitthvað fleira sem ég man ekki alveg eftir núna en þetta er bara það sem ég hef rekið mig sjálf á. Er núna búin að lesa alla slysavarnarbæklingana 1-3 þó svo að hann sé bara á fyrsta stigi. Guð, get varla ímyndað mér hvernig hann verður þegar hann verður farinn að skríða og hvað þá labba….

Svo að lokum mental-note: taka þessi helv… batterí úr leikteppinu þar sem Daníel er orðinn rosalega hrifinn af þessum tökkum sem kveikja og slökkva á tónlistinni.

Ammælisbörn

Við Daníel vorum ammælisbörn á þriðjudaginn síðasta og hann var hálfs árs og ég fimmtíu sinnum eldri!!! Takk fyrir allar kveðjurnar bæði hérna og í meili og pósti (Sandra). Fyndið hvað maður er farinn að gera lítið á ammælinu sínu, hélt eiginlega meira uppá það að Daníel var orðinn hálfsárs.

Tennurnar hjá Daníel eru farnar að sjást meira og hann hefur mikla unun af því að naga kæli-leikföngin sín. Við erum eiginlega líka hætt að leyfa honum að naga puttana á okkur og hnúana því …ÁÁÁ… það er orðið vont! Við fórum í hálfsársskoðunina líka á þriðjudaginn þar sem Daníel var vigtaður, skoðaður og fékk að lokum sprautu við heilahimnubólgu. Það vildi svo til að það var ungbarnasérfræðingur á heilsugæslustöðinni sem skoðaði hann og ég spurði hvort það gæti verið eitthvað að Daníel af því að hann vill alls ekki vera í sitjandi stellingu. Hann vill alltaf reisa sig við með því að spyrna og fetta sig og vill bara standa. Hann sagði að hann væri bara með svona svakalegt viðbragð og að þetta myndi eldast af honum og ekki hafa áhyggjuar af þessu. Hann gerði smá athugasemd við naflann á stráknum (sem er svakalega útstæður) og talaði eitthvað um gat sem væri að gróa… kíkja á þetta í fyrsta lagi þegar hann væri orðinn eins árs. Veit ekki meir. Svo var það þyngdin sem er 7,15 kg sem er bara nokkuð gott miðað við þennan strák. Það þýðir að hann hefur þyngst um tæp 200 gr á tæpum 2 vikum. Ég er bara löngu búin að sætta mig við að þetta er bara langur og mjór strákur eins og annar fjölskyldurmeðlimur sem þið kannist kannski við. Núna er ég búin að bæta inn smá kjúlla inná matseðilinn og líkar Daníel þetta bara mjög vel.

Úff, komin löng færsla.

Að lokum ætla ég að koma með topp 5 hluti sem geta verið frekar pirrandi en samt mjög fyndnir eftirá.

Þegar maður er nýbúinn að skipta á og klæða Daníel til að fara út að sofa þegar maður allt í einu…. finnur kúkalykt!
Þegar maður er nýbúinn að setja Daníel út í vagn og er í miðri hárlitun þegar… Daníel fer að gráta og maður þarf að hlaupa út!
Þegar maður er nýbúinn að skipta um á Daníel og hann kúkar þannig að maður þarf að skipta aftur og svo þegar hann er tilbúinn og kominn í allt þá… ælir hann yfir allt!
Þegar Daníel er orðinn þreyttur og pirraður og maður er að drífa sig í að hátta hann og svo þegar hann er kominn í vagninn eða rúmið þá… er hann glaðvakandi og alls ekki á leið að fara að sofa!
Þegar maður er að gefa Daníel graut og hann annaðhvort puðrar eða hnerrar heilli munnfylli yfir mann!!!