Einar Egilsson

Er ekki kominn tími á að hætta að telja dagana? Það er bara svo hentugt þar sem mér dettur aldrei í hug neinir titlar á þessar færslur. Karen og Daníel eru komin hingað út núna og við erum flutt inní íbúðina í Birketinget. Fyrstu dagarnar voru ansi tómlegir þar sem við vorum bara með einn svefnsófa og ekkert annað í íbúðinni. En síðustu helgi fengum við svo Öglu til að passa fyrir okkur og fórum í massífa verslunarferð í IKEA þar sem við keyptum rúm, borðstofuborð, sófaborð, sjónvarpsborð, kommóðu og heilan helling af smádóti. Fórum svo og keyptum okkur fínt sjónvarp á mánudaginn og fengum internettengingu og á þriðjudaginn kom allt dótið okkar frá Íslandi. Þannig að núna er þetta bara orðið mjög heimilislegt og fínt. Ansi mikið skemmtilegra að búa hérna í alvöru íbúð með fjölskyldunni heldur en að búa einn í hálfum gámi, þó það hafi nú verið ágætis lífsreynsla í nokkra mánuði. Var að klára 3 vikna janúarnámskeiðið í gær og er kominn í frí í skólanum í 10 daga sem er mjög fínt.

Að öðru: tæknimálum! Það kemur sífellt út nýrri og flottari tækni: iphone, hdtv, blue ray o.s.fv. Ekkert af þessu vekur samt jafnmikinn áhuga hjá mér og öll tæknin sem er í matvörubúðum í Danmörku! Það er rosalegt! T.d. í Kvickly sem er local búðin okkar, þar er súpercool peningafæriband! Á öllum svona búðarkössum er svona, öhh, spýta sem skiptir kassanum í tvennt svo það sé hægt að aðskilja það sem þú og sá næsti á eftir þér eruð að kaupa. Í Kvickly kemur uppúr þessari spýtu smá pinni og ofan á honum er smá járn skál. Þegar þú stendur við endann á kassanum, og ert að setja í poka þá geturðu bara sett peninginn þinn í skálina, afgreiðslumanneskjan ýtir á takka og swooooosh, skálin með peningunum þínum skýst til afgreiðslumanneskjunnar. Hún setur svo afganginn þinn og kvittunina aftur í skálina og swooooosh, það skýst til baka til þín. Maður verður eiginlega að sjá þetta til að fatta hvað þetta er stórfenglegt! Í Fakta eru þeir svo búnir að þróa afgreiðslukerfið svakalega! Ef maður borgar með seðli þá lætur afgreiðslumanneskjan hann inní einhvern töfrakassa, svo er annar töfrakassi fyrir framan þig sem gefur þér sjálfkrafa klink til baka. Þegar ég vann í 10-11 þurfti maður a.m.k. að slá inn rétta upphæð og geta talið smápeninga til að geta gefið til baka, núna þarf afgreiðslufólkið basically bara að hafa púls og þá getur það unnið þarna. Ísland er mörgum árum á eftir Danmörku í búðarkassatækni!

Þá er fyrsta önnin í DTU búin. Ég var í fjórum áföngum, í Robust Programming þurfti ég að skila inn verkefni og skýrslu, í Program Analysis fór ég í munnlegt próf, í Computationally Hard Problems fór ég í hefðbundið skriflegt próf og í Web Services var hópurinn minn með kynningu. Þetta gekk allt saman ágætlega, þó ég sé ekki búinn að fá neinar einkunnir ennþá. Kennarinn okkar í Web Services var reyndar mjög pirraður í byrjun því við höfðum skráð eitthvað vitlaust hver bar ábyrgð á hverju, röflaði um það í 5 mínútur í byrjun kynningarinnar. Spurði svo mjög skrýtinna spurninga og spurði einn okkar engra spurninga sem var frekar skrýtið. Einkunnirnar ættu síðan að koma fljótlega eftir jól. Ekki að þær segi manni mikið þar sem DTU er með einhvern þroskaheftan sérstakan einkunnaskala sem er einhvernveginn -3 0 4 X ϖ 8 麽 12. Kannski ekki nákvæmlega svona en er allavega frá -3 uppí 12 með bilum á hinum ýmsu stöðum.

Ég fann svo loksins íbúð í Danmörku viku áður en ég kom heim til Íslands. 85 fm, með alvöru baðherbergi með baðkari, fínni stofu og hægt að labba útí garð úr stofunni. Er á Amager, nálægt Íslandsbryggju. Tekur mig reyndar næstum klukkutíma að komast í skólann en ég verð bara að nýta tímann í lestinni vel. Myndir af íbúðinni má sjá á http://einaregilsson.com/birketinget.

Ég fór til Íslands 17. des og var þar yfir jólin og áramótin. Mjög fínt að komast aðeins heim. Þó það sé fínt að vera hérna úti þá finnur maður hvað það er allt eitthvað auðvelt og þægilegt þegar maður kemur aftur heim. Maður skilur allt og allir skilja mann, maður veit hvernig allt virkar og svona. Jólin voru fín, vorum hjá mömmu og pabba á aðfangadag og fengum svo Tómas og strákana til okkar á jóladag. Þetta voru fyrstu jólin þar sem Daníel skilur eitthvað hvað þetta gengur útá. Hann fékk í skóinn og var spenntur fyrir því og svo var hann mjög spenntur að opna pakkana á aðfangadag. Við reyndar létum hann opna suma þeirra á jóladag þar sem hann var orðinn pakkaóður á aðfangadag og leit varla á hvað var í pökkunum, vildi bara komast í næsta pakka sem fyrst. Svo vorum ég og Karen að ganga frá íbúðinni og svona, flytja allt í búslóðageymslu og ganga frá. Sendum dótið okkar út með Samskipum, þar sem við tökum engin húsgögn með þá var þetta voða lítið, bara 1,66 rúmmetrar, þó okkur hafi reyndar þótt það vera fullt þegar við vorum að pakka. Ég kom hingað til Danmerkur í dag en Karen og Daníel koma svo 15. jan og þá þarf ég að vera búinn að kaupa rúm og svona, búslóðin kemur svo 21. eða 22. jan.

Ég byrja svo í janúar áfanga á morgun kl. 9 og fer beint að vinna eftir það þannig að það er nóg að gera. Nú er hinsvegar bara planið að slappa aðeins af í kvöld, horfa kannski á Næturvaktina og fara svo að sofa snemma. Maður verður líka að jafna sig á tímamuninum, það getur nú tekið nokkra daga…

Ég er á fullu að leita að íbúðum hérna í Danmörku þar sem planið er að Karen og Daníel flytji hingað í janúar og það er talsvert erfitt ef við höfum enga íbúð til að flytja í. Eins gaman og það er að búa í hálfum gámi þá getur heil fjölskylda ekki búið þar . En já, ég er búinn að senda fullt af emailum, hringja útum allan bæ og skoða nokkrar íbúðir. Í upphafi vorum við með kröfur um að íbúðin væri nú ekki of langt frá DTU og ekki of dýr. Núna hinsvegar viljum við bara finna einhverja íbúð sem er  ekki lengra  en klukkutíma í burtu.  Þegar maður skoðar litlar íbúðir í Danmörku sér maður oft mjööög lítil baðherbergi. Þegar ég fór til Ebbu og Hilmars voru þau t.d. með baðherbergi þar sem vaskurinn var inní sturtunni, maður dró bara sturtuhengi kringum svæðið og það var sturtan. En í fyrradag sá ég ennþá minna baðherbergi, og það í íbúð sem er leigð út á 7900 danskar, u.þ.b. 100.000 isk. Baðherbergið var 1 fermetri, það var klósett, vaskur alveg við klósettið og sturtuhaus á veggnum. Ef maður vildi fara í sturtu þyrfti maður grínlaust að sitja á klósettinu meðan maður væri að sprauta yfir sig. Jafnvel þó ég geti séð hvernig það gæti verið tímasparandi í vissum tilfellum þá er það frekar óspennandi. Sérstaklega með Daníel, ég sé mig fyrir mér sitjandi á klósetti, haldandi á Daníel og sprautandi vatni yfir okkur.

En já, svo hringdi ég í dag að tékka á einni íbúð sem ég sá á netinu. Tala aðeins við manninn (á ensku, já, danskan mín er ekki frábær, danir yfirleitt segja bara ha þegar ég reyni að tala dönsku) og hann spyr mig hvaðan ég sé. Ég segi að ég sé frá Íslandi og þá segir hann mér að hann vilji ekki leigja neinum útlendingum! Nei, vegna þess að ef það yrði nú eitthvað vesen þá yrði nú erfitt að ná í mig á Íslandi. Ég reyndi að segja honum að ég byggi í Danmörku, væri í skóla og svona, en nei, ekki séns. Hann var samt voða vingjarnlegur meðan hann sagði mér að hann vildi ekki leigja mér, var svona hálf afsakandi, en stóð alveg fastur á þessu. Í Danmörku er samt standard að borga 3 mánuði í deposit + 3 mánuði í fyrirframgreidda leigu þannig að hann væri með 6 * 7000 dkr, u.þ.b. hálfa milljón íslenskar frá mér áður en ég flytti einu sinni inn. En já, svona er þetta. Ég held áfram að leita og finn vonandi eitthvað fyrir 17. des

Hvað er að gerast í Danmörku? Síðasta sunnudag elduðu Bruno, Matteus og Francielle brasilískan mat fyrir alla í gámnum. Þetta er víst einhver réttur sem er yfirleitt borðaður á mánudögum í Brasilíu. Það var stór diskur af kartöflumús með smá kjöthakki ofaná, svo var fullt af hrísgrjónum og svo var einhver baunaréttur úr svörtum baunum og einhverju fleiru. Þetta var ágætt, gaman að prófa eitthvað nýtt. Ég splæsti í kók og bjór svona til að leggja eitthvað af mörkum.

Ég var áður búinn að tala um að það ætti að vera keppni milli forritana sem við gerðum í Computational Hard Problems. Við fengum að vita úrslitin síðasta þriðjudag og minn hópur var í 3. sæti. Maður fékk stig fyrir hraða og hversu góð lausnin var sem forritið fann og svo fékk maður bónusstig ef bæði hraðinn og lausnin var góð, svo maður gerði nú ekki bara hraða lausn sem væri krapp. Allavegana, við fengum flösku af rauðvíni í verðlaun, 2005 árgerð af Valpolicella Ripasso, hvað sem það nú er. Ég drekk ekki rauðvín en það er alltaf gaman að vinna :). [Extra nördaupplýsingar: Við hefðum ekki lent í 3ja sæti nema af því að við endurskrifuðum forritið í C++ fyrir keppnina, upphaflega útgáfan í C# tók 12 sekúndur, C++ útgáfan tók 6 sekúndur.]

Núna er ég hinsvegar að horfa á kennsluefni í LEGO Mindstorms, þar sem að á morgun er ég, Eduarda, Tiberiu og Nuno að taka þátt í keppni þar sem maður byggir róbóta. LEGO Mindstorm NXT er eitthvað svona system þar sem maður hefur fullt af kubbum, nokkra skynjara og mótora og svo getur maður smíðað vélmenni og forritað það til að leysa allskonar verkefni. Ég hef aldrei snert á þessu áður, og enginn annar úr hópnum mínum heldur þannig að þetta verður áhugavert. Þetta er í 7 klukkutíma, frá 1-8 á morgun og verður örugglega stuð. Ég hef smá áhyggjur af því að róbótinn gæti orðið self-aware og gert uppreisn gegn sköpurum sínum en að öðru leyti líst mér vel á þetta.

Annað kvöld kemur svo Alda til Danmerkur þannig að ég, hún og Agla verðum örugglega að gera eitthvað skemmtilegt um helgina. Við höfum aldrei áður verið öll 3 systkinin saman í útlöndum. Og, já, þetta er það helsta sem er að frétta af mér.

Jæja, er ekki komið tími á eitt stórt blogg? Ég var á Íslandi í síðustu viku, þar sem ég var í haustfríi í skólanum. Kom heim á laugardegi og fór á sunnudeginum viku seinna. Mjög gott að komast heim, hitta fjölskylduna og slappa aðeins af. Sé þvílíkar framfarir hjá Daníel, hann er farinn að tala miklu meira, farinn að segja flóknari hluti og það sem er best, hann er farinn að syngja á fullu! Gulur, rauður, grænn og blár, Dansi dansi dúkkan mín, Á leikskóla er gaman og fleiri lög sungin af miklum krafti. Annars tókum við það bara rólega, við urðum reyndar öll veik, samt aðallega Daníel. Það virðist gerast í hvert skipti sem ég kem heim, ég hlýt að vera að koma með einhverja danskar veirur með mér heim. Daníel fór svo í pössun til afa og ömmu á föstudeginum og ég og Karen kíktum í bíó á myndina Stardust, sem var bara nokkuð fín (Alda, þú ættir að sjá hana, mundir eflaust dýrka hana!). Svo tókst mér að gleyma skólabók, peysu, inniskóm og fleiru heima á Íslandi þegar ég fór til baka, sterkur leikur það.

Kom heim til Danmerkur á sunnudagskvöldið. Fór að spjalla við einhvern írskan strák meðan ég var að bíða eftir lestinni á Kastrup. Hann var semsagt chemical engineer (þó hann liti út fyrir að vera svona tvítugur!) og var sendur til Danmerkur af fyrirtækinu sínu til að vinna að einhverju projecti og var búinn að vera þarna í 4 mánuði. Hann hélt að Ísland væri ennþá partur af Danmörku! Fyndið hvað fólk veit lítið um Ísland, ég veit miklu meira um Írland og hin afríkuríkin heldur en hann vissi um Ísland!

Áður en ég fór til Íslands í fríið var búið að kríta á eldhús og baðherbergishurðina “Eldhús” og “Klósett” á sex mismunandi tungumálum. Þegar ég kom heim sá ég að það var líka búið að kríta gælunöfn utan á herbergishurðirnar. “Daddy” stóð utan á minni, hjá Giaullime stóð “Le Chef”, Sebastian var “Le Sous Chef”, Eduarda var “The Grandmother” (2 árum eldri en ég), Bruno var “Pizza Boy” (vinnur hjá Dominos), Xavier var “Mumbler” (talar mjög óskýrt) og Tiberiu var “Ratatouille” (hann eldar mjög skrýtinn mat). Julie var ekki með neitt og ég man ekki hvað Matteus var með. Annars fengum við líka nýjan herbergisfélaga í gær, spænskan strák sem heitir Jorge.

Er svo bara búinn að vera að vinna á fullu í Microsoft í þessari viku til að bæta upp frívikuna. Erum komnir með nýtt verkefni sem er nokkuð spennandi. Á mánudaginn var svo “all hands meeting” þar sem allir starfsmennirnir komu saman og einhver bigshot frá Bandaríkjunum hélt smá fyrirlestur og allir fengu gefins gríðarlega fallega bláa húfu með Microsoft Dynamics merki framan á. Það er alltaf gott að hafa nafnið á því sem maður vinnur við framan á enninu á sér svo maður gleymi því nú örugglega ekki. Einn af hinum student workerunum benti mér svo á annan Íslending sem er að vinna þarna og ég spjallaði aðeins við hann. Það eru víst 3 íslendingar þarna í fullu starfi og þeir hittast alltaf í hádegismat á miðvikudögum þannig að kannski lít ég við hjá þeim við tækifæri.

Er annars að fara að sofa. Aftur orðinn veikur með hressilegt kvef og eins gott að fara ekki of seint í háttinn.

Í gær var afmælisveisla hérna í gámi C. Bæði Sebastian og Tiberiu voru að verða 23 ára, Tiberiu síðasta miðvikudag og Sebastian á morgun svo þeir héldu saman afmælisveislu. Það voru pylsur í einhverju deigi í forrétt, svo spagettíréttur í aðalrétt og tvær kökur í eftirrétt, súkkulaði og epla. Við vorum líka búin að kaupa kassa af bjór. Sebastian og Tiberiu elduðu aðalréttinn, Giaullime og Julie gerðu kökurnar og ég og Xavier skárum niður og vöskuðum upp og svona eitthvað smálegt. Ég keypti ódýrt pókersett í Søstrene Grene um daginn og eftir matinn spiluðum við svo póker frameftir kvöldi og drukkum nokkra bjóra. Ekkert fyllerí, bara hyggeligt . Það eru nokkrar myndir neðst í þessu bloggi af veislunni.

Í dag fór ég svo niðrí Kaupmannahöfn í verslunarleiðangur að kaupa föt á Daníel í H & M. Maður heyrir nú alltaf öðru hvoru íslensku í Kaupmannahöfn en að fara inní H & M er bara eins og að koma til Íslands! Það er bara annar hver maður þarna inni íslenskur! Eftir að vera búinn að kaupa fullt af fötum fór ég út, hringdi í Öglu, sem flutti hingað á þriðjudaginn og tékkaði á hvað hún væri að gera. Hún var rétt hjá, í Købmagergade, svo ég fór og hitti hana og við fengum okkur einn bjór á kaffihúsi áður en ég fór heim.

Ég er annars að reyna að taka mig á í dönskunni. Í Campus village er bara enska, í Microsoft er bara enska og í skólanum er bara enska svo ég hef ekki haft mörg tækifæri til að tala dönsku. Ég keypti Pusher trílógíuna á DVD um daginn og er búinn að horfa á þær á dönsku með dönskum texta, sem er fínt. Svo er ég líka búinn að ákveða að reyna alltaf að tala dönsku þegar ég hef tækifæri til, og skipta bara yfir í ensku ef það er alveg nauðsynlegt. Helstu afrek mín á dönskusviðinu í dag:

• Í DSB sagði ég “jeg skal have en klippekort til to zoner, og en til fem zoner. Og, eh, to… plastik…”. Og svo veifaði ég höndunum í kringum klippikortið til að sýna manninum að ég vildi plastvasa utan um kortið. Það skildist.
• Í bakaríi í Kaupmannahöfn sagði ég “jeg skal have en kaffe med mælk, og en chokolade muffin.” Það skildist og ég fékk meira að segja hrós fyrir dönskuna mína! Eða ég held það. Stelpan brosti a.m.k. og sagði “eitthvaðeitthvað-dansk-eitthvaðeitthvað”. [Eða /.*dansk.*/ fyrir nördana]. Ég kýs að túlka það þannig að hún hafi verið að hrósa mér fyrir dönskuna.
• Í H & M þurfti ég að spyrja hvort þau ættu samfellur nr. 92. Ég byrjaði á að segja “unskyld, har du nogle…” og svo fattaði ég að kunni ekkert orð fyrir samfellu, hvorki á ensku né dönsku, og að ég vissi ekki hvernig maður segir 90 á dönsku, hæsta sem ég kann er firs. Svo ég panikkaði, benti á nærbol sem var nálægur og reyndi síðan að útskýra með samblandi af ensku, dönsku og handahreyfingum að mig vantaði eitthvað sem var eins og nærbolur nema hneppt saman í klofinu. (Note to self: Ekki reyna að útskýra neitt sem tengist klofi með handahreyfingum nokkurn tímann framar). Afgreiðslustelpan fattaði sem betur fer að ég var ekki að áreita hana heldur bara leita að samfellu nr. 92 og sagði mér að þau ættu ekkert stærra en 86.

Annars kem ég heim næsta laugardag og verð í viku.

Tiberiu og Eduarda að skera sveppi. Tiberiu er frá Rúmeniu og Eduarda frá Portúgal.

Giaullime, Sebastian, Matteus, Eduarda og Tiberiu. Giaullime og Sebastian frá Frakklandi, Matteus frá Brasilíu.

Eduarda, Julie og Giaullime. Julie er líka frá Frakklandi og var með Giaullime í skóla þar.

Xavier og ég, í óþægilega líkum fötum. Xavier er frá Belgíu.

Tiberiu að nota mjög vafasama aðferð til að opna bjórflösku.

Matteus, Xavier, Tiberiu og Julie að borða forrétt.

Matteus að borða sveppina sem Tiberiu bjó til.

Eduarda að sýna kjötið. Þessar myndir koma frá Matteusi og hann vildi geta sýnt mömmu sinni í Brasilíu að hann væri nú að borða almennilega.

Afmælisbörnin, Tiberiu og Sebastian, blása á kertin.

Á fimmtudaginn fór ég útá Kastrup kl. 9 að taka móti Karen og Daníel. Mjög gott að sjá þau aftur, Daníel faðmaði mig bara og kjökraði “pabbi” fyrst þegar hann kom til mín. Við byrjuðum á að fara með lestinni til DTU og kíkja aðeins í skúrinn minn. Ég sýndi þeim aðeins campusinn og svo fórum við með lest til Gentofte þar sem hótelið okkar var. Eftir að við vorum búin að koma okkur fyrir þar fórum við svo niðrí miðbæ og vorum þar að þvælast framað kvöldmat. Fórum m.a. í Tiger og keyptum allskonar dót fyrir herbergið mitt hérna. Tókum það svo bara rólega uppá hótelherbergi um kvöldið. Daginn eftir vorum við aftur niðrí miðbæ fram að hádegi og svo fór ég með þeim útá flugvöll að kveðja.

Ég nennti ekki að fara í Introduction week matinn sem var um kvöldið, var bara að hanga inná herbergi, en fór svo á lokapartý Introduction week um kvöldið. Það var fínt, hitti Edda sem var með mér í HR og fleiri Íslendinga og var þar til svona 1. Einum franska stráknum sem ég er með í skúr fannst Danirnir hafa hræðilegan tónlistarsmekk og var mjög hneykslaður þegar YMCA var spilað og allir fóru að gera handahreyfingarnar .

Í dag vaknaði ég svo seint, um 11 leytið. Kom Skype-inu í gang (einaregilsson er nafnið) og talaði við Karen heima á Íslandi. Webcamið er algjör snilld, miklu betra en að tala bara í símann! Fór svo niðrí miðbæ með Gium og Julie, frönskum strák og stelpu sem ég bý með. Við fórum að leita okkur að hjólum. Vorum reyndar frekar sein þannig að margar búðir voru lokaðar en fundum að lokum eina góða og keyptum okkur öll hjól. Ég keypti mér blátt 3 gíra hjól á 800 danskar krónur (u.b.b. 9600 isk). Gium og Julie fóru svo að hitta aðra Frakka í bænum en ég ætlaði heim með lestinni. Þá kom í ljós að lestarnar gengu ekki eftir 5 í dag svo maður átti að nota strætóana í staðinn. Þeir voru allir troðfullir svo ég ákvað bara að hjóla alla leiðina til Lyngby. Það tók rúman klukkutíma og ég er núna kominn hingað, dauður af þreytu. Planið fyrir kvöldið er að þvo þvott og horfa kannski á einn Sleeper Cell þátt (villt háskólalíferni í fullum gangi hérna). Á morgun erum við í skúrnum svo að plana fjöldaferð í IKEA sem virðist vera það eina sem er opið á sunnudögum í Danmörku.

Ég fór með strætó kl. 5 í morgun úta flugvöllinn í Varsjá. Hélt ég væri nú bara mjög tímanlega og það leit út fyrir það fyrst. En ég reiknaði ekki með því að öryggishliðið er rétt áður en maður fer útí vél og þar lenti ég í svakalegri röð, löngu komið final call á flugið mitt og endaði á því að ég og svona 10 aðrir farþegar vorum einir í rútunni sem fór í vélina, allir hinir voru löngu komnir. Þegar ég lenti svo í Danmörku tók ég lestina á Central stöðina og keypti mér þar vikupassa í allar lestar og strætóa á þeim zone-um sem ég verð mest á. Síðan fann ég rétta lest til Lyngby station og tók strætó þaðan uppí DTU. Mjög gott að komast lokins inná herbergi um hádegisbil og slappa aðeins af.

Þegar ég var búinn að taka uppúr töskunum og svona fór ég í administration bygginguna þar sem ég ætlaði að fá staðfestingu á námi sem ég þarf að skila inn til leikskólans hans Daníels. Þeir eru með sérstaka vél þarna sem prentar út svona staðfestingar og nokkur önnur algeng skjöl en maður þarf að vera búinn að fá stúdentakort til að nota hana og ég fæ það víst í næstu viku. Þannig að ég dreif mig bara niður í bæ í Lyngby og fór að versla. Ég hafði nú haldið fyrirfram að maður væri bara hérna í skólanum en færi svo í miðborg Kaupmannahafnar ef maður vildi fara eitthvert út, en þetta er alveg alvöru bær hérna, fullt af verslunum og öllu svona.

Ég þurfti að kaupa ýmislegt, byrjaði á að kaupa handklæði, fór svo í City Hall þar sem mér hafði verið sagt að ég gæti skráð mig sem íbúa, en þar bentu þeir bara á að fara annað, í eitthvað Commune þar sem maður skráir sig víst. Fór þangað, skráði mig inní landið og fékk CPR númer sem maður þarf víst til að geta gert eitthvað hérna. Það er bara íslenska kennitalan mín, nema einn stafur var öðruvísi, sennilega bara mistök hjá konunni sem skráði þetta. Hún lét mig líka merkja við hvaða lækni ég vildi hafa og svo að lokum sagðist hún vera með smá pakka til mín frá bæjarstjóranum. Hvernig vissi hann að ég væri að koma??? Það var a.m.k. einhver bæklingur um Lyngby, tveir frímiðar í sund og eitthvað fleira sniðugt.

Síðan fór ég að opna bankareikning, þar sem ég var kominn með CPR númerið mitt. Þar lenti ég á einhverri konu sem vildi endilega tala dönsku við mig. Hún sagði eitthvað á dönsku, sem ég skildi svona að mestu leyti, ég svaraði á ensku og svo hélt hún áfram á dönsku. Þegar við vorum komin lengra inní þetta þurfti ég að segja ‘ha’ við öllu þannig að hún var farin að segja allt fyrst á dönsku og svo á ensku (sem hún talaði bara mjög vel). Ég var alvarlega farinn að íhuga að segja henni bara Det er en interessant rødvin, man kan godt drinke den i tog svo hún mundi nú endanlega fatta að ég væri vonlaust keis og skipta bara yfir í enskuna. En ég gerði það ekki, við töluðum bara mjög hægt saman og gengum frá þessu á endanum. Ég á víst von á einhverjum massa pósti frá þeim og þá fyrst get ég sótt um sjálft debetkortið.

Síðan ætlaði ég að ná í skattkortið mitt en það lokar víst kl. 13:30 á föstudögum, Commune dótið lokaði líka kl. 14:00, þessir Danir nenna greinilega ekkert að vinna! Þannig að ég fór bara að versla meira, fór og keypti mér danskt símakort (21532836) sem ég á eftir að prófa, ég gæti þurft að hringja í Vodafone heima og grátbiðja þá um að aflæsa símanum mínum áður en það virkar. Splæsti líka í USB sjónvarpskort fyrir tölvuna mína, þannig að ég get horft á sjónvarpið hérna inní herbergi. Fór svo í Nettó að kaupa í matinn, það virðist vera svona Bónus hjá Dönum, nema ennþá hrárri uppstillingar. Í hillunum með snyrtivörunum var þeim eiginlega ekki raðað upp, það voru bara hrúgur af drasli í hillunni og öllu hálfblandað saman. En ég keypti svona þetta helsta, tannkrem og tannbursta, mjólk, djús, morgunkorn og svona, þannig að nú er ég nokkuð góður, hillan mín í ísskápnum er a.m.k. vel full. Það virðist enginn annar vera fluttur inní skúrinn minn, hef a.m.k. ekki rekist á neinn ennþá.

Seinni partinn klúðraði ég svo strætóferðinni úr bænum og fór einhvern massífan hring um allt nágrennið í svona klukkutíma. Komst svo loksins heim, fékk mér að borða og fór að lesa í dönskubókinni minni og reyna að koma netinu í gang sem var eitthvað bras, ég var búinn að gleyma einhverju passwordi og eitthvað krapp, var loksins að detta inn fyrir svona 2 tímum.

Er að fara að sofa, skrýtið að sofa einn, sakna Karenar og Daníels. Stefni á að finna þvottavélar og panta hótel fyrir Karen og Daníel á morgun, og svo kannski kíkja í bæinn. Þið megið örugglega eiga von á nokkrum maraþonbloggum í viðbót næstu daga

Jæja, það er svo mikið að skrifa núna að ég ákvað að skipta því í tvö blogg, eitt um daginn í Danmörku á leiðinni til Póllands og Póllandsferðina, og eitt um alvöru fyrsta daginn í Danmörku sem var í dag.

17. ágúst fórum við út. Ég var ekki samferða Karen og Daníel því við áttum nóg af frípunktum til að láta Daníel fljúga frítt með Icelandair, en one-way-ticket hjá þeim er fáránlega dýrt þannig að ég fór með Iceland Express í staðinn. Flugið mitt fór kl. 7 um morguninn og lenti kl. 12 í Danmörku. Skrýtið að fljúga einn, hef aldrei gert það áður. Þegar ég lenti rauk ég síðan beint í lestina þvi ég þurfti að ná uppí DTU fyrir kl. 14 til að ná í lyklana fyrir húsnæðið mitt og skilja eftir eitthvað af faranginrum. Þegar ég kom á Köbenhagen Central Station fór ég svo bara og fékk mér leigubíl, því ég hafði engan tíma til að vera að leita að réttri lest eða strætó til að fara til DTU. Spjallaði aðeins við leigubílstjórann, spurði hann um Lyngby. Hann sagði að það væri nú soldið stórt, væri am.k. ‘not a village’ eins og hann orðaði það, og sagði að það væri ekki beint partur af Kaupmannahöfn sjálfri, en væri partur af stór-Kaupmannahöfn. Soldið svona eins og Hafnarfjörður fyrir okkur eða eitthvað. Ég náði svo í lykilinn og skoðaði herbergið mitt. Þetta eru svona nokkurskonar rauðir vinnuskúrar sem eru festir nokkrir saman, það búa 9 aðrir með mér og við höfum sameiginlegt bað og eldhús. Þetta virkaði bara snyrtilegt og fínt. Rauk svo aftur til Köben að hitta Karen og Daníel, við fengum okkur aðeins að borða í bænum og flugum svo til Póllands.

Í Póllandi vorum við svo í góðu yfirlæti í viku. Við vorum á hóteli í gamla bænum sem var bara fínt. Fórum nokkrum sinnum í mat til Hönnu og nokkrum sinnum til Ellu, Gregoz og Pálinu. Vorum bara að þvælast á daginn, fórum oft með Daníel á frábæran róló sem var rétt hjá Hönnu, fórum líka í konunglega garðinn þar sem er allt fullt af fiskum í tjörnunum, og fullt af páfuglum. Það var mjög fínt og Daníel duglegur að hlaupa þarna um allt. Við fórum svo tvisvar í dýragarðinn. Í fyrra skiptið var Daníel svo þreyttur að hann svaf af sér öll spennandi dýrin þannig að við fórum aftur á afmælinu mínu og leyfðum honum að sjá ljónin, tígrisdýrin og öll kúl dýrin. Hann var nú samt eiginlega hrifnastur af öpunum.

Afmælið mitt var daginn áður en ég fór til Danmerkur og við eyddum góðum parti af deginum í dýragarðinum, komum svo aðeins við í H & M að versla og fórum svo í mat til Ellu og Gregoz. Þar fékk ég fullt af afmælisgjöfum, fékk Vodkaflösku frá Hönnu og sokka, belti og 5 hryllingsmyndir frá Ellu, Gregoz og Pálínu. Svo bara heim á hótel að pakka, þar sem ég þurfti að vakna kl. 4:45 daginn eftir. Karen og Daníel verða þarna í viku í viðbót og koma svo til mín einn dag í næstu viku og fara svo heim. Ég segi svo frá fyrsta Danmerkurdeginum í næsta bloggi 

Síðan ég flutti að heiman fyrir 7 árum hef ég reglulega þurft að fá lánaða borvél hjá pabba til að setja upp hillur o.þ.h. En í gær varð ég að manni: ég keypti mér mína eigin borvél! Fátt er karlmannlegra en að kaupa sér bor! Á karlmennskuskalanum frá 0 - 10 (þar sem 0 er að horfa á America’s Next Top Model og 10 er að veiða skógarbjörn með berum höndum) þá hljóta borvélarkaup að vera a.m.k. svona 8! Ég keypti borinn í gær, þegar ég vaknaði í morgun var ég kominn með 50% meira hár á bringuna! Í gær og í dag er ég svo búinn að hlaupa um alla íbúð og bora allt sem þarf að bora, sem ég er venjulega mjög latur við að gera. En að öllu gríni slepptu þá er tvennt við þessa borvél sem ég er mjög ánægður með:

1. Hún er soldið eins og byssa
2. Hún gefur frá sér mikinn og karlmannlegan hávaða

Annars er bara að styttast í að ég fari til Danmerkur. Við förum öll saman til Póllands 17. ágúst og verðum þar á hóteli í Varsjá. Ég fer síðan 24. ágúst til baka til Danmerkur en Karen og Daníel verða í Póllandi til 30 ágúst. Ég er búinn að fá herbergi á campus fyrstu önnina og er á biðlistum eftir stúdentaíbúðum eftir jól. Daníel og Karen koma svo til mín um áramótin. Ég var að klára að velja áfangana fyrir fyrstu önnina í gær og ég verð í fríi á föstudögum og byrja eftir hádegi á mánudögum þannig að það verður auðvelt að skjótast heim um helgar.

Ég er líka kominn með hlutastarf úti með skólanum, verð að vinna hjá Microsoft. Þeir eru víst með 900 manna starfstöð þarna. Fékk póst frá þeim snemma í sumar þar sem þeir báðu mig og nokkra aðra að sækja um, DTU hafði víst bent þeim á nokkra nemendur. Ég sendi þeim CV og letter of presentation og fór svo í mitt fyrsta símaviðtal ever, og á ensku í þokkabót. En það gekk allt vel og ég fékk starfið, verð að vinna þar svona 10-15 tíma á viku með náminu.

Hvað fleira? Fórum í útilegu síðust helgi og vorum næstum eina fólkið í tjaldi á svæðinu, allir í hjólhýsum eða tjaldvögnum á risajeppum. Einhverjir ofdekraðir krakkar komu upp að okkur og spurðu okkur:

“Eruð þið bara í tjaldi??? Er ykkur ekki kalt??? Eruð þið FÁTÆK???”

“Hefur mamma þín aldrei kennt þér að tala ekki við ókunnuga?”

Hefði ég átt að segja. Í staðinn sagði ég “uuhh, hérna, nei”, (jamm, ég er king of the comebacks!). Karen skrifar meira um þetta og fleiri sem komu að dást að tjaldinu okkar þarna.

Og þá held ég að ég sé búinn að segja frá flestu sem er búið að gerast undanfarið. Nema 2 vikna Búlgariuferðinni okkar. Kannski seinna.